لیفت و پروتز سینه همزمان (پروتزپکسی)
پروتزپکسی ترکیبی از لیفت سینه و پروتز است؛ روشی برای زمانی که علاوه بر افتادگی سینه، کاهش حجم یا خالیشدن قسمت بالایی آن نیز وجود دارد.
پروتزپکسی چیست؟
در لیفت سینه، پوست اضافه برداشته میشود و بافت سینه و نوک سینه در موقعیت مناسبتری قرار میگیرند. پروتز نیز برای ایجاد حجم و فرم موردنظر، بهویژه در قسمت بالایی سینه، به این جراحی اضافه میشود.
به همین دلیل پروتزپکسی بیشتر برای افرادی مطرح است که تنها افزایش حجم با پروتز یا تنها اصلاح افتادگی با لیفت نتیجه موردنظرشان را ایجاد نمیکند.
لیفت، پروتز یا پروتزپکسی؟
جراحی
۳ – ۴
ساعت
نقاهت
۴ – ۵
روز
نهایی
۶
ماه
مدت زمان جراحی
- تعیین دقیق پس از معاینه
- بسته به میزان لیفت
- متناسب با شرایط فرد
دوره نقاهت
- تورم و احساس کشیدگی در روزهای اول
- بازگشت تدریجی به فعالیتها
- استفاده از سوتین طبی طبق نظر جراح
نتیجه نهایی
- فرم سینه بهتدریج طبیعیتر میشود
- سینه در موقعیت نهایی قرار میگیرند
- نتیجه نهایی مشخصتر میشود
پروتزپکسی برای چه افرادی مناسب است؟
پروتزپکسی میتواند برای افرادی مناسب باشد که همزمان با افتادگی سینه، کاهش حجم یا خالیشدن قسمت بالایی سینه را تجربه کردهاند. این تغییرات ممکن است پس از بارداری و شیردهی، کاهش وزن، افزایش سن یا بهطور طبیعی ایجاد شده باشند.
در پروتزپکسی، میزان افتادگی، کیفیت پوست، حجم بافت سینه، موقعیت نوک سینه و فرم موردنظر فرد در انتخاب روش جراحی و پروتز مناسب نقش دارند. به همین دلیل، تصمیم نهایی درباره مناسببودن این جراحی پس از معاینه و بررسی شرایط هر فرد انجام میشود.
- افتادگی همراه با کاهش حجم سینه
- خالیشدن قسمت بالایی سینه
- تغییر فرم سینه پس از بارداری، شیردهی یا کاهش وزن
- تمایل به بالا رفتن سینه همراه با افزایش حجم
- تفاوت قابلتوجه در فرم یا حجم دو سینه، در مواردی که با این روش قابل اصلاح باشد
پروتزپکسی چگونه انجام میشود؟
در جراحی پروتزپکسی، لیفت سینه و جایگذاری پروتز در یک عمل انجام میشوند. ابتدا بر اساس میزان افتادگی، کیفیت پوست، حجم بافت سینه و فرم موردنظر، طرح جراحی مشخص میشود.
در بخش لیفت، پوست اضافه برداشته شده و بافت سینه فرمدهی میشود. در صورت نیاز، محل نوک سینه و هاله نیز به موقعیت مناسبتری منتقل میشود. همزمان، پروتز با اندازه و فرم متناسب در محل تعیینشده قرار میگیرد تا حجم ازدسترفته جبران شده و فرم موردنظر سینه ایجاد شود.
محل و طول برشها به میزان افتادگی و مقدار لیفت موردنیاز بستگی دارد. به همین دلیل الگوی برش و نوع پروتز برای همه افراد یکسان نیست و بر اساس آناتومی و هدف جراحی انتخاب میشود.
جای بخیه و اسکار پروتزپکسی چگونه است؟
محل بخیه و اسکار در پروتزپکسی به میزان افتادگی سینه و مقدار لیفت موردنیاز بستگی دارد. هرچه افتادگی بیشتر باشد، معمولاً برای برداشتن پوست اضافه و فرمدهی مناسب سینه به برش گستردهتری نیاز است.
بسته به شرایط فرد، برشها میتوانند در اطراف هاله سینه، بهصورت عمودی از هاله به سمت چین زیر سینه و در برخی موارد در امتداد چین زیر سینه ایجاد شوند. بنابراین شکل و طول اسکار در همه افراد یکسان نیست.
اسکارها در ماههای ابتدایی معمولاً مشخصتر هستند و روند بلوغ و کمرنگشدن آنها بهتدریج و طی چند ماه ادامه پیدا میکند. کیفیت نهایی اسکار نیز علاوه بر تکنیک جراحی، به عواملی مانند نوع پوست، نحوه ترمیم زخم و رعایت مراقبتهای بعد از عمل بستگی دارد.
از آنجا که میزان لیفت و الگوی برش موردنیاز برای هر فرد متفاوت است، محل تقریبی اسکار پیش از جراحی و پس از معاینه قابل بررسی و توضیح است.
انتخاب پروتز در پروتزپکسی چگونه انجام میشود؟
انتخاب پروتز در پروتزپکسی فقط بر اساس سایز دلخواه انجام نمیشود. عرض قفسه سینه، حجم بافت موجود، کیفیت پوست، میزان افتادگی و فرم موردنظر از عواملی هستند که در انتخاب اندازه و شکل پروتز نقش دارند.
هدف این است که پروتز با ساختار بدن و نتیجهای که از لیفت انتظار میرود هماهنگ باشد. پروتز بیش از حد بزرگ میتواند وزن بیشتری به بافتهای لیفتشده وارد کند، در حالی که انتخاب پروتز مناسب میتواند به ایجاد حجم و پُری موردنظر، بهویژه در قسمت بالایی سینه، کمک کند.
محل قرارگیری پروتز نیز بر اساس شرایط بافت سینه و طرح جراحی تعیین میشود. بنابراین اندازه، فرم و محل پروتز برای همه افراد یکسان نیست و پس از معاینه و طراحی جراحی انتخاب میشود.
آیا پروتز بزرگتر نتیجه بهتری ایجاد میکند؟
لزوماً خیر. در پروتزپکسی هدف فقط افزایش حجم نیست؛ لیفت و پروتز باید در کنار یکدیگر فرم متناسب و پایداری ایجاد کنند. به همین دلیل انتخاب حجم پروتز باید با ابعاد بدن، بافت سینه و میزان لیفت هماهنگ باشد.
دوران نقاهت و مراقبتهای بعد از پروتزپکسی
پس از پروتزپکسی، وجود تورم، احساس کشیدگی و حساسیت در سینهها در روزهای ابتدایی طبیعی است و معمولاً با گذشت زمان کاهش پیدا میکند. شدت و مدت این علائم میتواند با توجه به وسعت لیفت، نوع جراحی و شرایط هر فرد متفاوت باشد.
در هفتههای ابتدایی باید از وارد کردن فشار به سینهها و انجام فعالیتهای سنگین خودداری شود. استفاده از سوتین طبی، نحوه خوابیدن، زمان استحمام و شروع فعالیتهای روزمره نیز بر اساس شرایط جراحی و توصیه جراح تعیین میشود.
بازگشت به فعالیتها بهصورت تدریجی انجام میشود. فعالیتهای سبک معمولاً زودتر قابل انجام هستند، اما ورزش، بلند کردن اجسام سنگین و فعالیتهایی که فشار قابلتوجهی به عضلات سینه وارد میکنند باید تا زمان تأیید جراح به تعویق بیفتند.
همچنین مراجعه در زمانهای تعیینشده برای بررسی روند ترمیم زخم، وضعیت پروتز و فرم سینه اهمیت دارد.
- استفاده از سوتین طبی طبق دستور جراح
- خودداری از ورزش و فعالیت سنگین تا زمان مجاز
- مراقبت از محل برشها و بخیهها
- پرهیز از وارد کردن فشار مستقیم به سینهها
- مصرف داروهای تجویزشده طبق دستور
- مراجعه برای معاینات بعد از عمل
نتیجه پروتزپکسی چه زمانی مشخص میشود؟
تغییر فرم و حجم سینه بلافاصله پس از جراحی قابل مشاهده است، اما ظاهر سینهها در روزها و هفتههای ابتدایی نتیجه نهایی محسوب نمیشود. تورم پس از عمل و موقعیت اولیه پروتز میتواند باعث شود سینهها در ابتدا سفتتر یا بالاتر از فرم نهایی به نظر برسند.
با کاهش تدریجی تورم و طیشدن روند ترمیم، بافت سینه و پروتز بهتدریج در موقعیت طبیعیتری قرار میگیرند و فرم سینه مشخصتر میشود. این روند طی چند ماه ادامه دارد و زمان دقیق آن در افراد مختلف یکسان نیست.
اسکارهای جراحی نیز بخشی از همین روند ترمیم هستند و معمولاً برای بلوغ و کمرنگتر شدن به زمان بیشتری نسبت به کاهش تورم نیاز دارند. بنابراین ارزیابی نتیجه پروتزپکسی بهتر است بر اساس روند چندماهه بهبود انجام شود، نه ظاهر سینه در هفتههای نخست.
آیا نتیجه پروتزپکسی دائمی است؟
نتیجه پروتزپکسی میتواند ماندگار باشد، اما سینه پس از جراحی نیز تحت تأثیر افزایش سن، تغییرات وزن، بارداری و کیفیت پوست قرار دارد. پروتز نیز وسیلهای مادامالعمر محسوب نمیشود و ممکن است در آینده به بررسی یا جراحی مجدد نیاز پیدا کند.
ثابت نگهداشتن وزن و رعایت مراقبتهای توصیهشده میتواند به حفظ نتیجه جراحی کمک کند.
عوارض و خطرات احتمالی پروتزپکسی
پروتزپکسی مانند هر جراحی دیگری میتواند با عوارض احتمالی همراه باشد. بخشی از علائم مانند تورم، کبودی، احساس کشیدگی یا تغییر موقت حس سینه و نوک سینه در دوره اولیه بهبود دیده میشوند و معمولاً با گذشت زمان کاهش پیدا میکنند.
در کنار عوارض عمومی جراحی مانند خونریزی، عفونت و مشکلات ترمیم زخم، پروتزپکسی میتواند عوارض مرتبط با لیفت یا پروتز نیز داشته باشد. عدم تقارن، تغییر در کیفیت اسکار، اختلال در حس نوک سینه، تجمع مایع و مشکلات مربوط به موقعیت پروتز از جمله مواردی هستند که ممکن است رخ دهند.
در جراحیهای همراه با پروتز، عوارض اختصاصی پروتز مانند کپسولار کانترکچر (سفتشدن کپسول اطراف پروتز) و جابهجایی پروتز نیز باید در نظر گرفته شوند. بعضی از این موارد ممکن است در آینده نیاز به بررسی یا جراحی مجدد داشته باشند.
احتمال بروز عوارض و نحوه مدیریت آنها برای همه افراد یکسان نیست و به عواملی مانند شرایط جسمی، کیفیت بافت و پوست، وسعت جراحی و روند ترمیم بستگی دارد. انتخاب جراح متخصص و باتجربه، ارزیابی دقیق پیش از عمل، انتخاب صحیح روش جراحی و پروتز و رعایت مراقبتهای پس از جراحی میتواند به کاهش احتمال بروز برخی عوارض کمک کند.
چه علائمی بعد از جراحی نیاز به بررسی سریع دارند؟
افزایش ناگهانی تورم یا درد، قرمزی و گرمی قابلتوجه، ترشح غیرطبیعی از محل جراحی، تب یا تغییر ناگهانی در شکل یکی از سینهها از علائمی هستند که باید با جراح در میان گذاشته شوند.
سوالات متداول درباره پروتزپکسی
پروتز سینه عمدتاً برای افزایش یا بازگرداندن حجم سینه انجام میشود، در حالی که در پروتزپکسی علاوه بر استفاده از پروتز، افتادگی سینه نیز با لیفت اصلاح میشود. اگر افتادگی قابلتوجه باشد، استفاده از پروتز بهتنهایی ممکن است نتیجه موردنظر را ایجاد نکند.
در لیفت سینه هدف اصلی بالا بردن و فرمدهی سینه است و الزاماً حجم قابلتوجهی به آن اضافه نمیشود. در پروتزپکسی، لیفت با قرار دادن پروتز ترکیب میشود تا علاوه بر اصلاح افتادگی، حجم و پُری موردنظر نیز ایجاد شود.
بله، در افراد مناسب میتوان لیفت و قرار دادن پروتز را در یک جراحی انجام داد. با این حال، مناسببودن جراحی همزمان به میزان افتادگی، کیفیت پوست و بافت سینه، حجم پروتز موردنظر و شرایط فرد بستگی دارد.
در افتادگیهای قابلتوجه معمولاً پروتز بهتنهایی جایگزین لیفت نیست. پروتز حجم سینه را افزایش میدهد، اما برای بالا بردن بافت افتاده و اصلاح موقعیت نوک سینه ممکن است به لیفت نیز نیاز باشد.
بله. لیفت سینه نیازمند ایجاد برش است و در نتیجه اسکار جراحی باقی میماند. محل و طول اسکار به میزان افتادگی و الگوی لیفت بستگی دارد. اسکارها معمولاً با گذشت زمان تغییر کرده و کمرنگتر میشوند، اما انتظار محوشدن کامل آنها واقعبینانه نیست.
امکان شیردهی پس از جراحی به تکنیک مورد استفاده، میزان جابهجایی بافتها و شرایط فرد بستگی دارد و نمیتوان آن را برای همه تضمین کرد. افرادی که قصد بارداری و شیردهی در آینده دارند بهتر است این موضوع را پیش از جراحی با جراح مطرح کنند.
تغییر حس نوک سینه ممکن است پس از جراحی ایجاد شود و در بسیاری از موارد میتواند موقتی باشد، اما احتمال تغییر طولانیمدت یا دائمی حس نیز وجود دارد. میزان این خطر به شرایط فرد و وسعت جراحی بستگی دارد.
بله، پروتزپکسی میتواند برای اصلاح افتادگی و کاهش حجم ایجادشده پس از بارداری و شیردهی مطرح باشد. معمولاً بهتر است جراحی زمانی برنامهریزی شود که شیردهی پایان یافته و اندازه و فرم سینه به وضعیت نسبتاً ثابتی رسیده باشد.
در جراحی میتوان برای بهبود تفاوت شکل، حجم یا موقعیت دو سینه برنامهریزی کرد، اما مقدار مشخصی عدم تقارن بهطور طبیعی در بدن وجود دارد و تقارن کاملاً یکسان و مطلق را نمیتوان تضمین کرد.
پروتز سینه وسیله مادامالعمر محسوب نمیشود، اما این به معنی تعویض اجباری آن پس از تعداد مشخصی سال نیست. وضعیت پروتز باید در طول زمان بررسی شود و در صورت بروز مشکل، تغییرات نامطلوب یا بر اساس توصیههای مربوط به نوع پروتز، ممکن است بررسی بیشتر یا جراحی مجدد لازم باشد.
مراقبتهای بعد از جراحی پروتزپکسی
- چند ساعت پس از جراحی و با پایدار شدن شرایط عمومی، معمولاً امکان ترخیص وجود دارد.
- برای کنترل درد، داروهای مسکن تجویزشده توسط پزشک را طبق دستور مصرف کنید.
- آنتیبیوتیکهای تجویزشده را در زمان مقرر و مطابق دستور پزشک مصرف کنید.
- افزایش خفیف دمای بدن در روزهای ابتدایی پس از جراحی ممکن است رخ دهد. تب قابلتوجه یا مداوم، بهویژه اگر با علائم دیگری همراه باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود.
- تا دو ماه پس از جراحی از انجام فعالیتهای سنگین و ورزشهای شدید خودداری کنید.
- یک هفته پس از جراحی، طبق دستور پزشک میتوانید حمام کنید. چسبهای روی بخیهها را جدا کرده و پماد آنتیبیوتیک تجویزشده را روی محل بخیهها استفاده کنید. این مراقبت را تا سه هفته پس از جراحی و مطابق دستور پزشک ادامه دهید.
- از هفته سوم، طبق توصیه پزشک میتوان از محصولات ترمیمکننده برای مراقبت از اسکارهای جراحی استفاده کرد.
- تا دو ماه پس از جراحی از رفتن به استخر خودداری کنید.
- در ماههای نخست پس از جراحی، با کاهش تورم و جاافتادن تدریجی پروتزها، فرم سینهها تغییر میکند. در این دوره ممکن است دو سینه با سرعت یکسانی تغییر نکنند و درجاتی از عدم تقارن موقت دیده شود. برای ارزیابی نتیجه نهایی باید زمان کافی برای تکمیل روند ترمیم در نظر گرفته شود.
اگر سوالی دارید بپرسید